Jutro niemiecki Instytut Roberta Kocha na stronie internetowej https://www.rki.de/risikogebiete poda aktualną listę obszarów ryzyka. Ze względu na wysoką zachorowalność w Polsce, nasz kraj (z dużym prawdopodobieństwem) zostanie uznany za  „obszar szczególnie wysokiego ryzyka”. Co to dla nas oznacza?

Obowiązkowe: rejestracja, test i kwarantanna

Rejestracja wjazdu:
Osoby wjeżdżające do Niemiec po pobycie w obszarze o wysokiej zachorowalności  są zobowiązane przed wjazdem do Republiki Federalnej Niemiec do wypełnienia cyfrowej deklaracji wjazdu (DEA). Właściwy organ (zazwyczaj jest nim urząd ds. zdrowia publicznego) ma cyfrowy dostęp do tak przekazanych danych, które wykorzystuje do kontroli przestrzegania kwarantanny domowej lub na ich podstawie może zażądać przedstawienia dowodu potwierdzającego wykonanie test, lub poddania się testowi.

Jeśli w wyjątkowych przypadkach (z powodu braku sprzętu technicznego lub problemów technicznych ze stroną internetową) osoby wjeżdżające nie są w stanie złożyć cyfrowej deklaracji wjazdu, są zobowiązane do złożenia deklaracji zastępczej. Prosimy o zapoznanie się ze wskazówkami zawartymi w deklaracji zastępczej, aby dowiedzieć się, gdzie należy ją złożyć (np. przekazać przewoźnikowi lub wysłać na adres Deutsche Post E-POST Solutions GmbH, 69990 Mannheim). Deklaracja zastępcza jest przekazywana do urzędu ds. zdrowia publicznego właściwego dla miejsca zamieszkania osoby wjeżdżającej.

Zanim wyruszysz do Niemiec zrób test
Czym jest strategia dwóch testów?

Strategia dwóch testów przewiduje obowiązkowe wykonanie testu w związku z wjazdem oraz dobrowolne przeprowadzenie testu w celu wcześniejszego zakończenia kwarantanny, najwcześniej od piątego dnia po wjeździe, co jest zapisane w przepisach prawnych prawie wszystkich krajów związkowych.

Osoby, które w ciągu ostatnich 10 dni przed wjazdem do Niemiec przebywały w takim rejonie, są zobowiązane do przeprowadzenia testu, zanim wyruszą w podróż do Niemiec. Przed wyjazdem osoby te muszą przedstawić przewoźnikowi (np. linii lotniczej) negatywny wynik testu lub odpowiednie zaświadczenie lekarskie.

Negatywny wynik testu może być również wymagany podczas kontroli przeprowadzanej przez policję federalną (np. kontrola wjazdowa na lotnisku lub kontrola wjazdowa w pobliżu granicy przy wjeździe do Niemiec drogą lądową przeprowadzana na niekontrolowanych granicach wewnętrznych). Wymaz do testu musi być pobrany najwcześniej 48 godzin przed wjazdem

Zgodnie z przepisami poszczególnych krajów związkowych w przypadku osób przyjeżdżających z obszarów ryzyka oraz z obszarów o wysokiej zachorowalności istnieje dodatkowa możliwość wcześniejszego zakończenia dziesięciodniowej, obowiązkowej kwarantanny na podstawie negatywnego wyniku drugiego testu.

Co do zasady w przypadku obszarów ryzyka oraz obszarów o wysokiej zachorowalności drugi test może być przeprowadzony najwcześniej piątego dnia po wjeździe. Kwarantanna zostaje zakończona po uzyskaniu negatywnego wyniku testu. Właściwy organ może sprawdzić dokument potwierdzający negatywny wynik drugiego testu do końca okresu kwarantanny na ogólnych zasadach, tj. do końca dziesiątego dnia po wjeździe.

Zgodnie z przepisami obowiązującymi w krajach związkowych dla obszarów występowania wariantów wirusa okres kwarantanny wynosi 14 dni; w tym przypadku możliwość wcześniejszego zakończenia kwarantanny na podstawie przeprowadzonego testu jest co do zasady wykluczona.

Z uwagi na fakt, że kraje związkowe wprowadzają te przepisy w ramach swoich kompetencji, prosimy o zapoznanie się z przepisami obowiązującymi w kraju związkowym, do którego wjeżdża Pan/i lub w którym Pan/i przebywa.

Kto po wjeździe do Republiki Federalnej Niemiec musi udać się na kwarantannę domową?

Osoba wjeżdżająca do Republiki Federalnej Niemiec, która w ciągu dziesięciu dni przed wjazdem przebywała w regionie, który w momencie wjazdu jest zaklasyfikowany jako obszar ryzyka, obszar o wysokiej zachorowalności lub obszar występowania wariantów wirusa, powinna po wjeździe udać się bezpośrednio do domu lub innego odpowiedniego miejsca zakwaterowania i pozostać tam w izolacji. W świetle przepisów prawa krajów związkowych okres kwarantanny po pobycie w obszarze ryzyka lub obszarze o wysokiej zachorowalności wynosi 10 dni, a po pobycie w obszarze występowania wariantów wirusa – 14 dni. W tym okresie nie wolno przyjmować wizyt osób spoza własnego gospodarstwa domowego. Właściwy organ (zazwyczaj jest to właściwy urząd ds. zdrowia publicznego.) sprawuje nadzór nad wypełnianiem obowiązku pozostawania w kwarantannie.
Uwaga: Kraje związkowe realizują przepisy dotyczące kwarantanny w ramach własnych kompetencji. Rząd federalny i kraje związkowe uzgodniły, że w miarę możliwości będą tworzyć jednolite regulacje obowiązujące w całych Niemczech. Pomocnym dokumentem jest tu Wzorcowe rozporządzenie w sprawie kwarantanny. Jest to regularnie aktualizowany dokument, który poszczególne kraje związkowe realizują w ramach własnych kompetencji. Finalnie prawem obowiązującym jest prawo kraju związkowego, do którego Pan/i wjeżdża lub w którym Pan/i przebywa. Wszystkie kraje związkowe opublikowały na swoich stronach internetowych istotne informacje na ten temat.

Czy występują wyjątki od obowiązku kwarantanny?

Tak, niektóre grupy osób są zwolnione z obowiązku kwarantanny, o ile przedstawią odpowiednie dokumenty potwierdzające, są to np. osoby podróżujące tranzytem bez międzylądowania w Niemczech, osoby, które zawodowo przewożą towary przez granicę lub których praca jest pilnie konieczna dla sektora zdrowotnego.
Również tutaj należy przestrzegać obowiązujących przepisów prawa kraju związkowego, do którego Pan/i wjeżdża lub w którym Pan/i przebywa i zapoznać się z informacjami.

Czym jest obszar, na którym występuje szczególnie wysokie ryzyko (często zwany też: „obszarem szczególnie wysokiego ryzyka”)?
Z sytuacją szczególnie wysokiego ryzyka w danym rejonie poza Republiką Federalną Niemiec mamy do czynienia wówczas, gdy występuje tam bardzo wysoka zachorowalność na koronawirusa SARS-CoV-2 („obszar o wysokiej zachorowalności”) lub gdy stwierdzono tam rozpowszechnienie wariantów koronawirusa SARS-CoV-2 („obszar występowania wariantów wirusa”).
Obszarami o wysokiej zachorowalności mogą być rejony, gdzie występuje szczególnie wysoka liczba przypadków zachorowania, np. w których ilość przypadków kilkukrotnie przekracza średnią zachorowalność odnotowaną w ciągu 7 kolejnych dni w przeliczeniu na 100.000 mieszkańców w Niemczech, a co najmniej z zachorowalnością na przestrzeni 7 dni wynoszącą 200.
Obszarami występowania wariantów wirusa mogą być rejony, gdzie rozpowszechnione jest występowanie jakiegoś wariantu (mutacji) koronawirusa SARS-CoV-2, który nie występuje powszechnie w Niemczech, a co do którego można założyć, że niesie ze sobą szczególne ryzyko. Takie szczególne ryzyko może wynikać m. in. z tego:
  •  że przypuszcza się lub występują dowody potwierdzające łatwiejsze przenoszenie się danego wariantu wirusa,
  •  że ze względu na swoje inne właściwości dany wariant wirusa powoduje szybsze rozprzestrzenianie się zakażenia,
  •  że dany wariant wirusa zwiększa nasilenie choroby
  • lub z faktu, iż osoby, które już otrzymały szczepionkę lub przebyły zakażenie COVID posiadają co najwyżej małą odporność na dany wariant wirusa.