Kolejne wyjątkowe smaki z Pomorza Zachodniego trafiły na Listę Produktów Tradycyjnych. Tym razem uznanie zyskały pierniczki „Serca kaziukowe”, szynka „Wędzony udziec wieprzowy z Przelewic” oraz miód pitny trójniak Cedyński. Tym samym nasz region ma już 48 produktów na ministerialnej liście. 


- Niezmiernie cieszę się, że mamy przyjemność przedstawienia kolejnych zachodniopomorskich produktów na ministerialnej Liście Produktów Tradycyjnych. Są to już pozycje nr 46, 47 i 48. Dziękuję bardzo za zaangażowanie wytwórcom, jak i pracownikom wydziału rolnictwa i gratuluję wytrwałości, bo wpis na listę to często całe lata pracy i starań – mówił podczas spotkania wicemarszałek Jarosław Rzepa.

Na Liście Produktów Tradycyjnych znalazł się miód pitny trójniak Cedyński, który jak zaznacza jego wytwórca Jan Olszański z Pasieki Miody Jana, musi leżakować przynajmniej rok czasu.

Po raz pierwszy ten trunek „nastawiony” został w  1970 r. w ówczesnym wojewódzkie szczecińskim. Wtedy to obchodzono 1000-lecie zwycięstwa wojsk Mieszka I nad wojskami margrabiego Hodona, które odbyło się 24 czerwca 972 roku pod Cedynią. Do przygotowań jubileuszu włączono także Nadodrzańskie Zakłady Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego w Dębnie Lubuskim, które zobligowano do wyprodukowania dwóch nowych gatunków miodów pitnych, mających pojawić się w sprzedaży w 1972 r. Jednym z nich był Miód pitny trójniak „Cedyński”, który produkowany był do końca lat 90.

Jury konkursu „Nasze Kulinarne Dziedzictwo – Smaki Regionów” uhonorowało ten szlachetny trunek w 2014 r. wyróżnieniem, a dwa lata później przyznało nominację do nagrody „Perła”2016.

Wśród produktów, które wzbogaciły skarbnicę kulinarna Pomorza Zachodniego znalazł się wędzonym udźcu wieprzowym z Przelewic, produkowany przez Ireneusza Jung z Firmy Handlowo-Usługowej IRGO z Przelewic oraz Serca kaziukowe, których wytwórcą jest Irena Śmiałek z Koszalina.

Obecnie na Liście Produktów Tradycyjnych prowadzonej przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi znajduje się 48 produktów z województwa zachodniopomorskiego. Mogą tam trafić produkty, które wytwarzane są z zastosowaniem tradycyjnych metod produkcji (mających co najmniej od 25 lat), stanowią element dziedzictwa kulturowego regionu i są elementem tożsamości społeczności lokalnej.